Wednesday, May 23, 2012

(تلاش پروانه کاظمی برای صعود به قله لوتسه (چهارمین قله مرتفع جهان



بعد از صعود به قله اورست در تاریخ ۹۱/۰۲/۲۹ این بار بانوی هیمالیانورد کشورمان قصد صعود قله لوتسه ،به ارتفاع ۸۵۱۶ متر چهارمین قله مرتفع جهان را دارد. این قله در جنوب قله اورست و به فاصله ۳ کیلومتری آن واقع است و مسیر صعود آن تا کمپ ۴ قله اورست تقریبا مشترک می باشد.

تیم ملی کوهنوردی کشورمان در سال ۱۳۸۱موفق شدند این قله را به عنوان اولین ایرانیان صعود نمایند. ضمناً کوهنورد نام آشنای خراسانی آقای مهدی عمیدی در سال گذشته موفق شد قلل اورست و لوتسه را در یک فصل و بدون استفاده از اکسیژن صعود نماید ، که در نوع خود  بی نظیر بود.

در صورت موفقیت خانم کاظمی ایشان اولین بانوی کوهنورد جهان خواهد بود که موفق به صعود قلل اورست و لوتسه در یک فصل شده است.

پروانه کاظمی امروز ۹۱/۰۳/۰۲ در کمپ ۲ اورست مستقر می باشد و با توجه به هوای مناسب این هفته چنانچه ثابت گذاری های قله لوتسه انجام شود روز جمعه تلاش خود را برای صعود این قله نهائی خواهد کرد.

لازم به ذکر است مدت ۱۵ روز است که پروانه کاظمی به همراه شرپای پر تلاش و قدرتمند خود ، آقای نیما گیالزن (Nima Gyalzen) از کشور نپال در ارتفاع حدود هفت هزار متری به سر می برند که در همین جا برای هردوی این عزیزان صعودی امن و موفق را از درگاه خداوند متعال آرزومندیم.

پروانه کاظمی بر بلندای جهان (قله اورست) ایستاد

عکس آرشیوی مربوط به بعد از صعود به ماناسلو می باشد

ساعت ۱۳:۳۰ (به وقت محلی) روز جمعه ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۱  تلاش ۴۵ روزه پروانه کاظمی برای صعود قله اورست به ارتفاع ۸۸۴۸ متر به بار نشست و او موفق شد به عنوان سومین زن ایرانی و اولین بانوی هیمالیا نورد کشورمان که به طور مستقل اقدام به این صعود کرده است ، به بام جهان دست یابد.

کاظمی پیش از این نیز به عنوان اولین بانوی ایرانی به قله هشت هزار متری ماناسلو صعود کرده بود.
این بانوی کوهنورد کشورمان انفرادی و با هزینه شخصی برای صعود به اروست اقدام کرده است.

فصل اول صعود به اورست از اوایل فروردین ماه آغاز و تا پایان اردیبهشت ماه ادامه دارد که کوهنوردان باید در این مدت برای صعود تلاش کنند.


شایان ذکر است پروانه کاظمی به عنوان نخستین کوهنورد در سال ۲۰۱۲ این صعود را انجام داده است.

عکس های پروانه کاظمی از مسیر کمپ ۲ به ۳ اورست – تاریخ ارسال ۱۳۹۱/۰۲/۱۳





صعود موفق عظیم قیچی ساز به آناپورنا


بعد از ۳۶ سال تلاش بالاخره پروژه صعود ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر جهان توسط ایرانیان (صبح امروز) به پایان رسید. اولین صعود ایرانیان به یک قله ۸۰۰۰ متری در سال ۱۳۵۵ به قله ماناسلو به ارتفاع ۸۱۶۳ متر (هشتمین قله مرتفع جهان) و آخرین آن قله آناپورنا به ارتفاع ۸۰۹۱ متر (دهمین قله مرتفع جهان) بود.

به گزارش سایت فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی جمهوری اسلامی ایران مقارن صبح امروز ۹۱/۲/۱۷ کوهنورد پرتوان تبریزی آقای عظیم قیچی ساز توانست برای اولین بار پرچم کشور عزیزمان ایران را برفراز این قله سرسخت ، خطرناک  و کم صعود شده ،به اهتزاز درآورد.

این عضو تیم ملی کوهنوردی کشورمان با این صعود توانست ۸ قله از ۱۴ قله ۸۰۰۰ متری جهان را به اسامی (به ترتیب ارتفاع) : اورست – کانچانچونگا – دائولاگیری – نانگاپاربات – آناپورنا – گاشربروم ۱ – برودپیک – گاشربروم ۲ را صعود کند. او این صعودها را طی ۷ سال با صعود قله اورست در سال ۱۳۸۴ آغاز کرده است .

با توجه به اینکه ایشان کوهنوردی جوان و در عین حال با تجربه و پرتوان هستند ، امید است با حمایت جامعه ورزشکاران ، فدراسیون کوهنوردی و وزارت ورزش بتوان در آینده شاهد صعودهای ایشان بر دیگر قلل ۸۰۰۰ متری جهان یعنی : (کی ۲ ، لوتسه ، ماکالو ، چوآیو ، ماناسلو ، شیشاپانگما) باشیم.




Sunday, May 20, 2012

شروین جزایری که بود؟

درپای دیواره بند یخچال درمنطقه ی پس قلعه تهران ونزدیکی پناهگاه شیرپلا، جانپناهی وجود دارد به نام شروین ، راستی می دانید شروین که بود؟ وچرا این جانپناه به نام اونامگذاری شد؟

جانپناه شروین با وسعت ۳۸ مترمربع با ابعاد ۳×۵.۶ و ظرفیت خواب برای ۳۵ نفربا مصالح سنگ و سیمان و آهک وسقف اول بلوک وسقف دوم آهنی واقع دربند یخچال درسال ۵۲ توسط باشگاه کاوه ساخته شد تا یاد رشادت کوهنورد جوان زنده یاد شروین جزایری برای همیشه درتاریخ زنده بماند.

شروین جزایری متولد۵ مرداد سال ۱۳۳۳ درتهران محله ی سید نصرالدین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را درمدرسه ی بختیاری واقع درپشت خیابان دانشگاه به اتمام رسانید، پسری لاغر با قد۱۸۰ سانتیمترکه دارای چشمانی نافذ بود. عاشق کوه بود،همیشه اوقات فراغتش را به ورزش کوهنوردی وسنگ نوردی می پرداخت از۱۵ سالگی به کوه می رفت ، عضو رسمی باشگاه کاوه واقع درخیابان بهار بود که درحال حاضر فعالیتی ندارد. دوره های کوه پیمایی وسنگ نوردی را گذرانده بود. همنوردان او آقایان مهدی مینویی ، بیژن جوانفر، داود صانعی نژاد، جواد محسنی و کریم تاجدار بودند.
مصاحبه ی فصلنامه ی کوه با مادر شروین:

روزپنج شنبه ۹ شهریورسال ۱۳۵۱ اینطورکه مادرشروین حکایت کرده وقتی ازاداره به منزل برمی گردد، شروین رادرحال دوختن پارگی کوله اش می بیند که قبلا"خودش باچرخ خیاطی قدیمی آن را دوخته بوده ، آماده ی رفتن به کوه بوده که مادر به او می گوید بازهم قصد رفتن به کوه رادارد؟ که در پاسخ می گوید این دفعه بار آخراست که به کوه می روم چون هفته ی دیگراسامی قبول شدگان کنکور را اعلام می کنند، یا باید دانشگاه بروم یا سربازی ودیگرفرصتی برای رفتن به کوه ندارم.
روز یاد شده روی دیواره  ۲۰۰ متری بند یخچال درحال سنگ نوردی بوده که حدود۱۵ متر انتهای آن میخ ازشکاف درآمده وشروین این را اعلام می کند و بلافاصله پاندول می شود و بعد سقوط می کند. زمان سقوط با خودش سنگ هم می برد که این سنگ ها روی مخچه ی اواصابت می کنند. جواد محسنی وکریم تاجدارهم به پایین پرت می شوند. جوادمحسنی زمان سقوط،  سنگ به شکمش کشیده می شود و شکم او دچار پارگی می شود، آقای تاجدار نیز از ناحیه ی کمر به شدت آسیب می بیند. همگی به بیمارستان رضا پهلوی سابق (شهدای میدان تجریش) منتقل می شوند. که شروین جان می سپارد و آقای تاجدار از آن تاریخ به بعد کوهنوردی را به دلیل آسیب شدیدی که دیده بوده به کلی کنارمی گذارد.

درمراسم هفت شروین اسامی قبول شدگان کنکور اعلام و شروین درمدرسه ی عالی علوم بانکی قبول می شود، جواد محسنی دانشجوی دانشکده ی فنی دانشگاه تهران که بعد ازانقلاب شهید می شود. یک روز بعد ازمراسم چهلم شروین باشگاه کاوه مادر او را به پس قلعه دعوت می کند. بعد از دو راهی گذرمهدی ، جمعیتی تا بند یخچال ایستاده بودند وکیسه های شن وماسه رادست به دست می دادند. اومی گوید وقتی این همه شور و همبستگی را درمردم دیدم حس کردم شروین کنارماست وخودم هم به میان جمعیت برای کمک رفتم.

او به مادرش گفته بوده " من عاشق کوه هستم و آرزو دارم  در کوه بمیرم"

اوکه هنگام مرگ فقط ۱۸ سال داشت درقطعه ۸ بهشت زهرا، ردیف ۶۵، شماره ۳۹ برای همیشه آرمیده است.
 

پی نوشت:
۱)ارتفاع جانپناه شروین از سطح دریا ۲۷۵۰ متر است.
۲)ارتفاع دیواره ی بنده یخچال ۲۰۰ متر می باشد.
۳)جانپناه را بچه های دو گروه کاوه و آرش با هم ساختند.
۴) بندیخچال منطقه ای است که دارای سنگهای طبیعی مناسب برای کسانی که صخره نوردی کارمی کنند می باشد . تعدادی از سنگهای این منطقه دارای اسم های خاص می باشد . سنگهای سلام  ، آلبرت ، پارس،مریم،کلاهک،چکمه،عقاب و ...
۵)پاندول:وقتی صعود کننده صعودش تمام می شود یا نمی تواند صعودش را تمام کند ،به دلیل داشتن هارنس سقوط نمی کند.(هارنس یه کمربندیه که صعود کننده میپوشه و طنابش رو به اون وصل میکنه و وقتی از رو مسیر کنده شد انگار روی یه صندلی نشسته که به اون هارنس میگن) وقتی صعود کننده از روی مسیر کنده می شود چند متر به پایین می رود که این چند متر به انرژی کشسانی طناب مربوط می شود که به این پاندول شدن می گویند،  برای مبتدی ها خیلی ترسناک هست ولی کم کم عادت میکنند.
۶)عکس شروین را نداشتم.